شاگرد نانوا و درآمد 34 میلیارد دلاری

کوشان غلامی
جورج وستون به عنوان شاگرد نانوا در سال 1882 فعالیت اقتصادی خانوادگی خود را با دو پخش‌كننده محصولات نانوایی آغاز كرد. موفقیت در فروش، او را قادر به بدست آوردن دیگر شریان‌های پخش مواد خود كرد و همین امر به زودی توانست او را تشویق به تاسیس نانوایی و شیرینی‌پزی در شهر تورنتو به نام «مدل بیكری» در سال 1896 كند.


این نانوایی توانست تا سال 1908 به تولید شیرینی پرداخته و در سال 1911 با در اختیار گرفتن 30 واگن، توانست پخش مواد خود را انجام دهد و محصولات خود را در بیش از پانصد فروشگاه به فروش برساند. در همین حین و در سال 1910 او تصمیم گرفت تا كارش را با دیگر شركت‌های فعال در این زمینه ادغام كند. او پس از ابتكارات و ابداع محصولات جدید سرانجام در سال 1921 درگذشت و پسرش گارفیلد وستون جای وی را در این زمینه گرفت و به ادامه فعالیت پرداخت.
این شرکت تحت مدیریت گارفیلد، تولید و فروش نان و بیسکویت در کانادا و آمریکا را آغاز کرد. آنها با استفاده از مزیت رقابتی قیمتی و جایگاه قدرتمندی که داشتند، توانستند رقبای خود در صنعت نانوایی را پشت سر گذاشته و بر رکود اقتصادی دهه 1930 بدون هیچ مشکل خاصی فائق آیند.
آنها در سال 1937 شرکت «مک‌کورمیک» را خریداری کرده و یک سال بعد، شعبه‌های نانوایی درون شهری خود را در غرب افتتاح کردند. علاوه بر آن تجهیزات جدیدی به شرکت اضافه کردند که آنها را قادر به تولید بیش از 370 نوع شیرینی و 100 نوع بیسکویت ساخت.
همچنین در این دهه عملیات خود را در انگلستان آغاز کرده و در آنجا به تولید اولین بیسکویت با کیفیت و ارزان پرداختند. این نانوایی‌ها در سال 1935 از کمپانی اصلی جدا شده و به صورت یک مجموعه یکپارچه، شرکت غذاهای متحد بریتانیا را تشکیل دادند.
جرج وستون در سال 1939 شرکت را به آمریکا نیز گسترش داد و در آنجا به تولید بیسکویت پرداخت.
گسترش این شرکت در سال‌های جنگ جهانی دوم نیز ادامه یافت و با خریداری شرکت E.B Eddy زمینه کاری خود را به تولید کاغذ نیز توسعه داد. وستون در سال 1944 «شرکت بیسکویت جنوبی» را از آن خود کرده و با خرید خواربار فروشی‌های غرب، اولین ورود به بازار توزیع محصولات غذایی را تجربه کرد. این رشد با خرید نانوایی‌های زنجیره‌ای شهر ادمونتون در سال 1945 و نانوایی دیتریچ در سال 1946 مستحکم‌تر شد.
مدیران شرکت در پی این توسعه‌ها به بازار شکلات، کاکائو، شیر و لبنیات علاقه‌مند شده و در سال 1947 «شرکت ویلیام نلسون» را که تولید‌کننده همین محصولات بود از آن خود کردند.وستون علاوه بر ادغام شرکت‌ها سهام تعداد زیادی از آنها را نیز خریداری کرد. از جمله آنها می‌توان به خرید بخش عمده سهام شرکت لابلو در سال 1953 اشاره کرد که لابلو را قادر ساخت تا حیطه فروش خود را به نقاط مختلف کانادا گسترش داده و چندین فروشگاه زنجیره‌ای را خریداری کند.
رشد و گسترش وستون در دهه 1970 به دلیل تصمیم‌گیری مدیریت به سازماندهی مجدد عملیات و فعالیت‌ها، متوقف شد تا کارآیی شرکت افزایش یابد. گالن وستون، پسر گارفیلد، پس از در اختیار گرفتن پست مدیریت روی فروش محصولات غذایی متمرکز شد. وستون در این دهه گسترش زیادی در بخش خرده فروشی داشت و تا سال 1984 به بزرگ‌ترین و سودآورترین فروشگاه‌های زنجیره‌ای کانادا تبدیل شد و در پایان این دهه بیش از 300 فروشگاه داشته و به 1200 فروشگاه نیز امتیاز فروش تحت نام خود را داده بود.او در دهه 1980 و 1990 مجددا به توسعه فروشگاه‌های وستون پرداخت. در سال‌های اخیر نیز این رشد ادامه یافته و یکی از آخرین آنها خرید «لبنیات نیلسون» در سال 2008 بوده است.اکنون كمپانی جورج وستون یكی از بزرگترین تهیه كننده و توزیع كننده‌های غذای كانادا و همچنین دارای فعالیت‌های متعدد در ایالات متحده می‌باشد که بهره‌برداری آن كاملا تحت مالكیت جورج وستون بوده و در همین زمینه به تولید و پخش انواع محصولات نانی تازه و منجمد، شیرینی و محصولات لبنی و محصولات كشاورزی و ماهی‌های فرآورده شده می‌پردازد. همچنین جورج وستون كنترل 1/63 درصد از سهام كمپانی‌های لابلو (كمپانی اول در جایگاه صنعت سوپر ماركت‌ها و دارای سهم 40 درصدی از سهم بازار كانادا) را دارا می‌باشد. در میان شركت‌های زنجیره‌ای در زمینه خواربارفروشی تحت مالكیت لابلو می‌توان به فروشگاه‌های عظیم آتلانتیك، فورتینس، لابلو، نوفریلز، پرویگو، دریل كاناداین سوپراستور، وال مارت، یور ایندپندنت گروزری و Zehrs اشاره كرد. گالن وستون به عنوان رییس شركت و موسس آن سهام بیش از 60 در صد كمپانی جورج وستون را دارد.
دفتر مرکزی این شرکت در تورنتو، اونتاریو در کانادا، واقع شده و با داشتن بیش از 148 هزار کارمند، سالانه بیش از 34 میلیارد دلار درآمد دارد.